Każdy atak padaczki niesie za sobą konsekwencje w postaci wyniszczania szarych komórek, obrażeń ciała czy wypadki samochodowe. Przy częstych atakach osoba chorująca często ma problem z pamięcią. Na epilepsje po dziś dzień nie ma konkretnych leków, które spowodowałyby całkowite wyleczenie.

Epilepsja potocznie zwana padaczką jest chorobą przewleką mózgu, która charakteryzuje się występowaniem napadów padaczkowych w różnej formie i o różnym natężeniu.

W czasie ataku dochodzi do chwilowej dysfunkcji mózgu, co objawia się nagłymi wyładowaniami znajdujących się w nim komórek nerwowych.

Czym się objawia atak epilepsji?

Gdy przychodzi atak epilepsji to zazwyczaj objawia się sztywnieniem ciała z towarzyszącymi atakowi drgawkami. Przy atakach często dochodzi do utraty świadomości, chory po ataku potrzebuje czasu aby zrozumieć co się wydarzyło. W momencie ataku dochodzi do zaburzeń czynności pracy mózgu.

Chorujący na epilepsje bardzo często jest przypisywany przez osoby nie mające wiedzy na ten temat do osób chorujących na chorobę psychiczną… Padaczka to nie choroba psychiczna.

Epilepsja może objawiać się w różny sposób. Za najbardziej typowy uznaje się napad toniczno-kloniczny, który może trwać od kilkunastu sekund do ok. 2-3 minut. Taki napad charakteryzuje się następującymi objawami:

– utrata przytomności,

– drgawki,

– wyprężenie ciała,

– sinienie skóry,

– wydzielanie piany z ust.

W trakcie trwania napadu, który jest tak silny, na tyle, że może dojść do przygryzienia języka bądź oddania moczu. Trwanie ataku dla chorego jest nie bolesne natomiast gdy napad ustanie czuję się ospały i  zmęczony, a także może go boleć głowa i mięśnie ( wszystkie miejsca, w które się uderzył). Padaczka może również występować bez drgawek czy utraty świadomości. Wtedy takim objawem jest to, że chory może przez krótki czas być nieobecny, przestać nawiązywać kontakt z otoczeniem przez kilka minut lub wykonywać czynności automatyczne.

Prawidłowo leczona padaczka nie jest groźna dla życia, jednakże trzeba ją jak najszybciej rozpoznać i wprowadzić odpowiednio dobrane leczenie.

Atak epilepsji – co go powoduje?

Jeśli pojawia się w wieku dziecięcym należy podejrzewać:

– choroby genetyczne,

– rozwojowe wady mózgu,

– choroby zakaźne z okresu prenatalnego.

U dorosłych znacznie częstszymi przyczynami są: 

– urazy i guzy mózgu

– zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Jeżeli pierwsze napady pojawiają się po ok. 65 roku życia źródło epilepsji może leżeć w:

 – udarach mózgu

– zaburzeniach takich jak np. choroba Alzheimera.

Zdiagnozowanie początkowej przyczyny epilepsji może zaważyć na późniejszym leczeniu. Zazwyczaj stosuje się leki przeciwpadaczkowe. Przy występujących nieprawidłowościach w mózgu konieczne jest leczenie chirurgiczne ( np. wszczepianie stymulatora). Są takie sytuacje, gdy leki przeciwpadaczkowe nie są skuteczne i dopiero wtedy stosuje się stymulację nerwu błędnego.

Czego chory na padaczkę powinien unikać?

Przede wszystkim powinien unikać:

– alkoholu,

– niedoborów snu,

– zbyt dużego wysiłku fizycznego i psychicznego,

– migających świateł najbardziej stroboskopowych.

Epilepsja – czy dużo osób na nią choruje?

Padaczka jest często występującą chorobą neurologiczną. Szacuje się, że na epilepsję choruje 1 proc czyli jest to około 50 mln wszystkich ludzi na świecie W Polsce przewiduje się, że jest to około 300 tysięcy osób. Lekarz rozpoznaje padaczkę, gdy u chorego wystąpił więcej niż jeden atak – co najmniej dwa niesprowokowane napady padaczkowe.

może pojawić się u osób w różnym wieku. Odpowiednio leczona nie stanowi zagrożenia dla życia, natomiast ważne jest jej wczesne zdiagnozowanie i wprowadzenie farmakoterapii.

Przyczyny epilepsji

Według badań przyczyną w 60% przypadkach epilepsji są uwarunkowania genetyczne. Dlatego bardzo istotnym działaniem jest wykonanie badań genetycznych co pozwoli na sprawdzenie w ilu procentach jest dziedziczona i czy w ogóle jest.

Napady padaczkowe mogą być wywołane przez bardzo wiele czynników:

– choroby naczyniowe mózgu,

– urazy,

– zaburzenia rozwojowe mózgu,

– guzy mózgu,

– zakażenia układu nerwowego,

– inne choroby, np. zwyrodnieniowe mózgu,

– odstawienie substancji uzależniających (np. alkoholu),

– zaburzenia poziomu glukozy we krwi,

– niewydolność wątroby i nerek,

– toksyny.

Jest bardzo dużo rodzajów padaczki, ponieważ istnieje wiele jej przyczyn (nawet około 80) a także ognisko wyładowań może mieć bardzo różną lokalizację w mózgu. Wpływ ma na to umiejscowienie się ogniska, neurony w różnych rejonach mózgu ulegają wyładowaniom, co powoduje pojawienie się konsekwentnych objawów.

Pierwsza pomoc podczas napadów epilepsji – jak pomóc?

Należy w pierwszej kolejności zadbać o bezpieczeństwo swoje i osoby chorej. Odsuwamy wszystkie rzeczy w szczególności  ostre z najbliższej okolicy oraz delikatne przytrzymanie głowy poszkodowanego wkładając splecione swoje ręce pod  głowę  (lub podłożenie pod nią np. miękkiego koca, kurtki czy bluzy).

 

Nigdy nie powstrzymuj drgawek, nie wolno wkładać ani wyjmować niczego z ust chorego

Pozostań do końca z osobą u której jest atak do momentu jego ustania. Oczywiście podczas napadu możesz cały czas do tej osoby mówić uspakajająco. Po zakończonym ataku ułóż osobę w pozycji bocznej bezpiecznej i pozostaw.

Pogotowie niezwłocznie należy wezwać w razie gdy:

– występuje utrata przytomności,

– powstały urazy głowy,

– napad jest długi (powyżej 5 minut),

– jest to pierwszy napad,

– doszło do zatrzymania oddechu,

– pojawia się kolejny atak.

WAŻNE !!!

Zawsze gdy będziesz świadkiem ataku epilepsji nieznanej Ci  osoby WEZWIJ POGOTOWIE RATUNKOWE.
Leczenie padaczki

Celem leczenia epilepsji jest pomoc osobie chorej przystosować się do życia codziennego. Chodzi nie tylko o zmniejszenie częstotliwości napadów padaczkowych, ale przede wszystkim o ograniczenie toksyczno-niedotlenieniowego uszkodzenia mózgu.

 

Leki przeciwpadaczkowe działają w taki sposób:

podnoszą próg drgawkowy i ograniczają szerzenie się od ogniskowych wyładowań na inne struktury mózgu.

Zapobiegają w ten sposób wtórnemu, uogólnionemu wyładowaniu manifestującemu się uogólnionymi drgawkami toniczno-klonicznymi.

„Wielkim postępem i ułatwieniem w leczeniu było wprowadzenie oceny stężenia leku w surowicy krwi. Badania te wykazały, że 50% osób ze słabo kontrolowanymi napadami nie bierze leków zgodnie z zaleceniami lekarza. Uzasadnienie i wartość leczenia monitorowanego padaczki wynika z ogromnej zmienności farmakokinetyki leków przeciwpadaczkowych. Dlatego też, kliniczny efekt leku bardziej koreluje z jego stężeniem w surowicy krwi, niż z dzienną dawką. Wybór optymalnego leku opiera się na dokładnym rozpoznaniu klinicznej postaci napadów padaczkowych. Potwierdzenie rozpoznania wymaga badań dodatkowych, z których elektroencefalografia, a zwłaszcza nowoczesne techniki długotrwałego monitorowania, stanowią cenne uzupełnienie. W ciągu ostatnich kilku lat na rynek polski zostało wprowadzonych wiele nowych leków przeciwpadaczkowych. Postęp w leczeniu padaczki jest wynikiem intensywnych badań naukowych, które pozwalają na dobranie odpowiednich składników leków o właściwościach przeciwpadaczkowych”.

Czy można mieć oznaki zbliżającego się ataku?

Tak, niektóre osoby z epilepsją mają tzw. aurę, czyli objawy, które wskazują na zbliżający się atak. Objawia się to wtedy np. słyszeniem muzykę, odczuwaniem nieprzyjemnych smaków lub zapachów, bądź można nagle mieć atak lękowy. Należy pamiętać, że każda osoba może mieć zupełnie inny przebieg choroby, może także mieć indywidualne oznaki nadchodzącego  napadu epilepsji.

Jeśli chciałbyś/chciałabyś dowiedzieć się więcej na temat Epilepsji i postępowaniu w przypadku gdy jesteś świadkiem napadu padaczki chętnie na Twoje pytania odpowie Nasz ratownik medyczny, który prowadzi razem z Fundacjom MiKa szkolenia. PAMIĘTAJ każdy napad jest groźny jeżeli nie umiemy udzielić pierwszej pomocy w momencie gdy jest potrzebna. ZAPRASZAMY do kontaktu.


0 Komentarzy

Dodaj komentarz